Šibenik, Szybenik
Historyczne miasto w Chorwacji, w środkowej Dalmacji,
położone nad ujściem rzeki Krka do Morza Adriatyckiego.
Šibenik jest politycznym, kulturalnym, komunikacyjnym
i turystycznym centrum okręgu szybenicko-knińskiego. 94,02
% mieszkańców miasta deklaruje się jako Chorwaci.
Po raz pierwszy nazwa Šibenik pojawia się w 1066 w statucie
króla chorwackiego Petara Kreąimira IV. W przeciwieństwie
do innych miast w Dalmacji założonych przez Ilirów, Greków
czy Rzymian jest najstarszym miastem rodowym Chorwatów
na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Šibenik otrzymał prawa
miejskie w 1298, wtedy też w mieście erygowano diecezję.
Prace archeologiczne w Zamku św. Anny dowodzą, że miejsce
to było zamieszkane na długo przed przybyciem doń Chorwatów.
Miasto, podobnie jak pozostała część
Dalmacji, opierało się Wenecji do 1412. Imperium Osmańskie
zaczęło zagrażać miastu pod koniec XV wieku, jednak nigdy
go nie zajęło. W XVI w. zbudowano Fortecę Św. Mikołaja,
a w wieku XVII wzmocniono obronność miasta budując Fortecę
św. Jana i Šubićevaca.
Po upadku Republiki Weneckiej w 1797
miasto znalazło się pod kontrolą Monarchii Habsburgów.
Po I wojnie światowej było częścią Królestwa Jugosławii,
a podczas II wojny światowej znalazło się pod okupacją
faszystowskich Włoch oraz Niemiec. Po wojnie stało się
częścią Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii;
od odłączenia się Chorwacji od SFRJ w 1991 znajduje się
na jej terytorium.
Dzisiejszy Šibenik tętni życiem artystycznym
i kulturalnym. Co roku odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal
Dzieci (Međunarodni Dječji Festival).
Najważniejszym kościołem Šibenika jest
Katedra św. Jakuba znajdująca się na liście światowego
dziedzictwa UNESCO. Budowana przez kilku architektów w
XV i XVI w. łączy w sobie elementy stylów gotyckiego i
renesansowego.
Chorwacja
Państwo w Europie Południowej, nad Morzem Adriatyckim,
graniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną, od wschodu
z Serbią i Czarnogórą oraz Węgrami i Słowenią od północy.
Od poludniowego-zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego.
Niepodległość odzyskała w 1991 roku, odłączając się
od Jugosławii.
Wycieczki do Chorwacji - infrastruktura turystyczna
w Chorwacji jest wysokim poziomie. Chorwacja oferuje
wspaniała pogodę, wiele zabytków, pola golfowe oraz
wiele innych obiektów rekreacyjnych oraz turystycznych.
Dubrownik
Dubrownik jest głównym ośrodkiem turystycznym
Dalmacji i przemysł turystyczny jest podstawą gospodarczą
tego regionu, chociaż niedawna wojna tocząca się na Bałkanach,
spowodowała kryzys w tej dziedzinie. W mieście znajduje się
ważny port handlowy i pasażerski (np. połączenie promowe z
Bari we Włoszech). W pobliżu Dubrownika znajduje się międzynarodowy
port lotniczy. Na pobliskiej rzece zbudowano elektrownię wodną.
Infrastruktura turystyczna jest tu rozwinięta na zadowalającym
poziomie: hotele i restauracje kilku dużych, międzynarodowych
sieci, także pola golfowe oraz wiele innych obiektów rekreacyjnych
Rijeka
Miasto w zachodniej Chorwacji, nad Zatoką
Rijecką (Morze Adriatyckie). Położone jest na wzgórzach, u
podnóża masywu Risnjak. Zamieszkuje w nim 170 tys. mieszkańców.
Od 1991 roku należy do Chorwacji.
Ważny ośrodek przemysłowy kraju i największy chorwacki
port handlowy (m.in. dowóz ropy naftowej), rybacki i tranzytowy.
Rozwinięty przemysł: stoczniowy, maszynowy, chemiczny, papierniczy,
materiałów budowlanych, włókienniczy i spożywczy. Znajduje
się tu duża rafineria ropy naftowej z rurociągiem naftowym
do rafinerii w Sisaku oraz port lotniczy.
Duży ośrodek naukowy - szkoły wyższe i liczne instytuty
naukowo-badawcze oraz kulturalny - liczne ośrodki turystyczne,
muzea.
W Chorwacji znajdują się następujące
obiekty wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO:
Bazylika Eufrazyjska w Poreču,
Pałac Dioklecjana w Splicie,
stare miasto w Trogirze,
Katedra w Šibeniku,
stare miasto w Dubrowniku,
Park Narodowy Jeziora Plitvickie (NP Plitvička Jezera).
W Chorwacji swój wpływ zaznaczają kutury
zachodnioeuropejska, śródziemnomorska oraz słowiańska. Niewątpliwe
piętno na zwyczajach panujących w tym kraju odcisnęły lata
podporządkowania europejskim mocarstwom. Północ Chorwacji
jest bardzo zbliżona pod względem kulturowym do Polski. W
części nadmorskiej swe wyraźne wpływy ma kultura śródziemnomorska.
Tradycyjnie więc po południu przychodzi czas na sjestę, a
życie zaczyna się wieczorem. Niestety, przejawia się to też
w niezbyt poważnym podchodzeniu do obowiązków służbowych w
pracy.
Chorwaci są dość spontaniczni w swoim zachowaniu
i bardzo chętnie nawiązują znajomości. Jako Słowianie są otwarci
i chętni do pomocy. Dobrze traktują Polaków, bez fałszywej
grzeczności okazywanej często Niemcom. Nie lubią natomiast,
jeśli ktoś chce okazać im swoją wyższość. Nie ma zwyczaju
całowania kobiety w rękę przy powitaniu. Przy jedzeniu nie
należy się spieszyć. Jeśli ktoś chce, może leżeć nawet na
bardzo zatłoczonej plaży bez ubrania (choć raczej nie wypada).
Targowanie się raczej nie wchodzi w grę, ewentualnie zdecydowanie
poza sezonem w prywatnych pokojach lub apartamentach. Chorwaci
dosyć głośno się zachowują, ale jest to po prostu ich styl
bycia i nie należy się za to na nich obrażać.